Nadrin

 

De rots "Le Herou"

De ganse site die "Le Herou" geheten wordt, werd reeds op 15 oktober 1937 geklasseerd. Het betreft een ruig en verwilderd gebied, een oord vol rotsen, steile rotswanden en wildgroei, De natuur gedijt er tomeloos en de meest verschillende boomsoorten schieten er in het wilde weg op midden woekerplanten die tussen rotsen en gewassen groeien.
In de vallei heeft de Ourthe zich met horten en stoten een smalle bedding gebaand, een uiterst moeizame tocht waarvan de talrijke kronkels en meanders getuigen.
Waar de wildgroei het uitzicht op de vallei toelaat, kan de bezoeker her en der de grillige loop van de rivier volgen.
De flank van de grote rots zelf was vroeger bijna kaal. In volle seizoen is hij voor een groot deel door varens, brem en andere struiken bedekt.
Aan de voet van dit gebergte heeft de rots een breedte van circa 80m. op een lengte van 1000 meter. De hoogte bedraagt bijna 80 à 90 meter.

 

Tailles

 

De Venen

Een veen is in feite niets meer dan een klein moeras dat men op de hoge vlakten aantreft en meestal turflagen bevat. Een veen is zo een zerp en zuur moeras met een heel specifieke plantengroei. De turfgrond, die in feite het logische resultaat is van de verwording van dode en verziekte planten, levert turf, een goedkope brandstof die ruim honderd jaar terug in de hoeven werd opgestookt. Wegens het vrij hoog koolstofgehalte (60%) verspreidde deze armtierige brandstof meer rook en asse dan warmte. Sedert eind der veertiger jaren werd turf nog zelden voor verwarming gebruikt. In de gemeente Taille werd de turf op de gemeentelijke veengronden elk jaar in april bij opbod toegewezen.

De ontginning vereiste mankracht. Hoe dieper men graasde hoe zwarter de blokken turf, die een tijd in zon en wind te drogen werden gelegd.
Hout is inderdaad een rijkere en betere brandstof.
Hout verspreidt minder rook en scheidt meer warmte af. Anderzijds houdt de turf de warmte langer aan.